Kazım Soyubelli
Strateji ve Siyasal Yönelimler Sorumlusu
“Tarihte bazı dönemler vardır; ne bir darbe olur, ne seçim iptal edilir. Ama devlet değişir. Ve kimse ne zaman olduğunu fark etmez.”
Siyasi tartışmaların gürültüsüne kapılan her toplum, asıl dönüşümü sessizlikte kaçırır. Bugün ekranlarda tartışılan kavramlar, koltuk paylaşımı, anayasa maddeleri, atama krizleri… Bunların hiçbiri meselenin özü değil. Bunlar, sahnenin önündeki sis perdeleri. Gerçek değişim, perdenin arkasında çoktan başladı. Ve bu değişim, bir siyasi kadro değişiminden ibaret değil. Bu, bir zihin yapısının değişimi.
Artık yönetimler seçimle değil, dikkatle kazanılıyor. Oy değil, odak noktası belirliyor geleceği. Kimin daha çok bağırdığı değil, kimin gündemi inşa ettiği belirleyici. Toplum, ekonomik kaygılarla bastırılıyor; ahlaki hassasiyetleri ise medyada itibarsızlaştırılıyor. Böylece halk, kendi sorunlarının diliyle konuşamaz hale geliyor. Kendi isyanını tanıyamayan bir halk, yanlış düşmana saldırır. Tam da istenen budur.
Bugün olan şey bir kriz değildir. Çünkü krizler geçicidir. Oysa bu, planlı bir dönüşümdür. Kamunun itibarsızlaştırılması, eğitimin piyasalaştırılması, adaletin itaatle ölçülmesi; tüm bunlar birbirinden kopuk gelişmeler gibi görünse de aynı yapbozun parçalarıdır. Adı konulmamış bir sistem değişikliği yaşanıyor. Üstelik kimsenin darbe yapmasına gerek kalmadan.
Toplumlar değişebilir, evet. Ama eğer bu değişim, toplumun iradesiyle değil; toplumun zaafları üzerine inşa ediliyorsa, bu bir gelişme değil, sessiz bir çöküştür.
Ve en tehlikelisi şudur: Çöküş başladığında kimse fark etmez. Çünkü ekranlar hâlâ çalışıyordur. Seçimler hâlâ yapılıyordur. Meclis hâlâ toplanıyordur. Ama içerik yoktur. Ruh kalmamıştır.
İşte bu yüzden bugün yazılması gereken yazı, bir partinin değil; bir zihniyetin eleştirisidir.
Çünkü mesele kim iktidarda, kim muhalefette meselesi değildir.
Mesele, halkın gözlerinin içine baka baka kimliksizleştirilmesidir.
Ve bu yazı, unutulmamalıdır ki, bir uyarı metnidir.
Daha fazla geç kalınmaması dileğiyle.
