Dr. Şevket Dalboy
Almanya’nın Thüringen Eyalet Başkanı ve AfD milletvekili Björn Höcke, bir kez daha Nazi propagandası yapmak suçundan mahkûm edildi. Halle Mahkemesi, Höcke’nin 2021 ve 2023 yıllarında yaptığı konuşmalarda yasaklı Nazi sloganlarını kullandığını tespit etmiş ve iki ayrı para cezası vermişti. Höcke’nin Federal Yüksek Mahkeme’ye taşıdığı itiraz da sonuçsuz kaldı; en yüksek yargı merci, verilen cezaları onayladı.
Burada önemli olan sadece Höcke’nin kişisel eylemi değil. Bu karar, Almanya’da Nazi sembolleri ve söylemlerine karşı hukukun ne kadar net ve tavizsiz olduğunu bir kez daha ortaya koydu. Çünkü bu tür semboller, yalnızca geçmişin karanlık izlerini taşımıyor; aynı zamanda bugüne sızmaya çalışan bir nefretin, bir hastalığın taşıyıcısıdır.
Irkçılık, insanlığın üzerine çökmüş bir kara gölge gibidir. Toplumların damarlarına sızan bir hastalık… Almanya, kendi tarihinden ağır dersler çıkarmış bir ülke olmasına rağmen, bugün hâlâ bu hastalığın belirtilerini görmekteyiz. Höcke’nin sözlerinde yankılanan nefret, sadece göçmenlere değil; toplumun çokkültürlü yapısına, demokrasiye ve birlikte yaşama iradesine yönelmiş bir saldırıdır.
Peki çare nedir? Çare, yasaklarla, cezalarla sınırlı değildir. Asıl çare, demokrasiyi yalnızca bir yönetim biçimi değil, bir yaşam kültürü haline getirmektir. İnsan haklarını günlük hayatın ayrılmaz bir parçası kılmaktır. Sosyal adaleti, toplumun her kesiminde somut bir şekilde hissettirmektir. Eğer bu değerler içselleştirilmezse, yasaklı semboller başka kılıklara bürünerek yeniden karşımıza çıkacaktır.
Almanya’da yaşanan bu dava, bize açık bir uyarı sunuyor: Irkçılık yalnızca geçmişte kalmış bir mesele değildir. Bugün de karşımıza çıkar, yarın da çıkabilir. Ancak her defasında onu yenmenin yolu aynıdır: Demokrasiye, eşitliğe, insan onuruna sıkı sıkıya sarılmak.
Unutmayalım ki nefret, ne kadar güçlü görünürse görünsün, sonunda kendi çürümüşlüğüne yenilir. Toplumun görevi, bu çürümüşlüğün bulaşmasına izin vermemek; adaletin, insanlığın ve ortak değerlerin yanında durmaktır.
